سراغت را از “قاصدک” که می گیرم تابی خورده

سراغت را از “قاصدک” که می گیرم تابی خورده
و در دل ابرها گم می شود !
غصه ام می گیرد
می دانم ، شرم دارد از اینکه “خبر” دهد که رفتنت همیشگی بود …