دنیا پر است از حرف هاے نگفته ،

دنیا پر است از حرف هاے نگفته ،
پر است از راه هاے نرفته،
کار هاے نکرده ،
خیال هاے بر بادرفته
توے اتاقمان آنقدر حرفِ جا مانده ،
آنقدر رویاداریم ،
که جا براے خودمان نیست
آخرغرق می شویم
میان بغض ها
ومیان همان حرف هاے نزده
میان خودمان!