نه تو میمانی و نه اندوه,

نه تو میمانی و نه اندوه,

و نه هیچ یک از مردم این آبادی...

به حباب نگران لب یک رود قسم,

و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت....

غصه هم میگذرد ...