بگذار اگر اینبار سر از خاک برآرم

بگذار اگر این‌بار سر از خاک برآرم

بر شانه‌ی تنهایی خود سربگذارم



از حاصل عمربه‌هدر رفته‌ام ای‌دوست

ناراضی‌ام،امّا گله‌ای ازتوندارم



در سینه‌ام آویخته دستی قفسی را

تا حبس نفس‌های خودم رابشمارم 




ازغربت‌ام این‌قدربگویم که پس‌از تو

حتی ننشسته‌ست غباری به مزارم