موارد اعجاز قرآن در هواشناسی
موارد اعجاز قرآن در هواشناسی
2. تگرگ و ابرهای کوهدار
تگرگ از پدیدههای شگفتانگیز طبیعت میباشد که قرآن مجید هم از آن یاد کرده است: ”وَ یُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِنْ جِبالٍ فیها مِنْ بَرَدٍ” (نور/43)؛
جبال جمع (جبل) کوه است و جمله «من برد» بیان جبال است و کلمه برد قطعات یخی (تگرگ) است که از آسمان میآید و اگر آن را جبال در آسمان خوانده، کنایه است از بسیاری و تراکم آن. (طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 15/137).
واژه «جبال» جمع جبل و در اصل به معنای تجمع شئ توأم با ارتفاع (ابن فارس، مقاییس اللغه، 216)
بنابراین، جبال تنها به معنای کوههای سنگ نمیباشد، بلکه هر توده عظیم و به هم انباشته مرتفع را جبال میگویند. در این آیه کلمه «مِن» سه بار تکرار شده که مفسران با توجه به اینکه هر کدام از آنها را به چه معنا بدانیم، اقوالی را در تفسیر آیه مطرح کردهاند. که در اینجا من به یک مورد اشاره میکنم؛
«من» در «من السماء» ابتدائیه در «من جبال» تبعیضیه و در «من برد» بیانیه است (شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، 7/447؛ طبرسی، مجمع البیان، 7/232؛ فخر رازی، مفاتیح الغیب، 24/405).
در این صورت نتیجه این میشود که اولاً مفعول ینزل کلمه «البرد» و محذوف در کلام است. ثانیاً نزول تگرگ از بعضی از ابرهای کوهوار تشکیل یافته از جنس یخ صورت میگیرد. ثالثاً معنای آیه چنین میشود: «و نازل میکند برد (یخ ـ تگرگ) را از آسمان از بعضی از کوههایی که در آسمان قرار دارند و این کوهها از جنس برد (یخ) هستند».
نکات علمی
بارش تگرگ فقط از نوع خاصی از ابر با نام کومولونیمبوس(کومهای بارا) میباشد. بیشتر رشد این نوع از ابرها به صورت عمودی است که به جهت ارتفاع زیاد آن مانند کوههایی بزرگ در آسمان جلوهگر میشوند. تشکیل تگرگ به ارتفاع زیاد ابر، در برداشتن قسمتی از ابر از سوزنهای یخ و قطرات آب، بخارات آب و بادهای شدید بستگی دارد (ذوالفقاری، فرهنگ آب و هواشناسی، لفقاری، 101-100؛ بازرگان، باد و باران، 66).
نتیجه
با توجه به یافتههای قطعی هواشناسی و تطابق و همخوانی آنها با بیانات قرآنی میتوان گفت: این بیانات قرآن کریم در «آیه جبال» اعجاز علمی است، چه سخن از وجود ابرهای کوهوار در آسمان که تنها با صعود به بالای جو و برفراز ابرها در آسمان قابل درک و فهم است، این بیان از سوی قرآن در زمانی که بشر اطلاعی در این مورد نداشت، خود نوعی اعجاز به شمار میرود.
2. تگرگ و ابرهای کوهدار
تگرگ از پدیدههای شگفتانگیز طبیعت میباشد که قرآن مجید هم از آن یاد کرده است: ”وَ یُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِنْ جِبالٍ فیها مِنْ بَرَدٍ” (نور/43)؛
جبال جمع (جبل) کوه است و جمله «من برد» بیان جبال است و کلمه برد قطعات یخی (تگرگ) است که از آسمان میآید و اگر آن را جبال در آسمان خوانده، کنایه است از بسیاری و تراکم آن. (طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 15/137).
واژه «جبال» جمع جبل و در اصل به معنای تجمع شئ توأم با ارتفاع (ابن فارس، مقاییس اللغه، 216)
بنابراین، جبال تنها به معنای کوههای سنگ نمیباشد، بلکه هر توده عظیم و به هم انباشته مرتفع را جبال میگویند. در این آیه کلمه «مِن» سه بار تکرار شده که مفسران با توجه به اینکه هر کدام از آنها را به چه معنا بدانیم، اقوالی را در تفسیر آیه مطرح کردهاند. که در اینجا من به یک مورد اشاره میکنم؛
«من» در «من السماء» ابتدائیه در «من جبال» تبعیضیه و در «من برد» بیانیه است (شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، 7/447؛ طبرسی، مجمع البیان، 7/232؛ فخر رازی، مفاتیح الغیب، 24/405).
در این صورت نتیجه این میشود که اولاً مفعول ینزل کلمه «البرد» و محذوف در کلام است. ثانیاً نزول تگرگ از بعضی از ابرهای کوهوار تشکیل یافته از جنس یخ صورت میگیرد. ثالثاً معنای آیه چنین میشود: «و نازل میکند برد (یخ ـ تگرگ) را از آسمان از بعضی از کوههایی که در آسمان قرار دارند و این کوهها از جنس برد (یخ) هستند».
نکات علمی
بارش تگرگ فقط از نوع خاصی از ابر با نام کومولونیمبوس(کومهای بارا) میباشد. بیشتر رشد این نوع از ابرها به صورت عمودی است که به جهت ارتفاع زیاد آن مانند کوههایی بزرگ در آسمان جلوهگر میشوند. تشکیل تگرگ به ارتفاع زیاد ابر، در برداشتن قسمتی از ابر از سوزنهای یخ و قطرات آب، بخارات آب و بادهای شدید بستگی دارد (ذوالفقاری، فرهنگ آب و هواشناسی، لفقاری، 101-100؛ بازرگان، باد و باران، 66).
نتیجه
با توجه به یافتههای قطعی هواشناسی و تطابق و همخوانی آنها با بیانات قرآنی میتوان گفت: این بیانات قرآن کریم در «آیه جبال» اعجاز علمی است، چه سخن از وجود ابرهای کوهوار در آسمان که تنها با صعود به بالای جو و برفراز ابرها در آسمان قابل درک و فهم است، این بیان از سوی قرآن در زمانی که بشر اطلاعی در این مورد نداشت، خود نوعی اعجاز به شمار میرود.
- ۲.۴k
- ۰۳ دی ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط