کودکم کودک بمان ،

کودکم کودک بمان ،
دنیا سرابی بیش نیست
بد گشته روزگاران دگر
رادی ، نامردی بیش نیست
همه خوب درظاهر خویش اما
این خوب دجالی بیش نیست
پشت هر خنده غمی، شادی ماتمی
صورتک ها نقابی بیش نیست
همه مسرور و پایکوبان، لیک
فریاد هم سکوتی بیش نیست
یکی خشت سازد یکی کند کشت،
همه جز برای نانی بیش نیست
یکی قربان کند ، یکی دهد طعام
این همه امر تزویری بیش نیست

یکی گوید ندارم آهی بر بساط ،
این همه حرف فریبی بیش نیست
یکی بگشاید پرده ز اسرار خلق
بدان این او رمالی بیش نیست
زندگی هست در این گیتی فقط
رفتنی جز مرده ای بیش نیست
چه ها گویم برایت کودکم
بزرگی نیز کودکی بیش نیست
حرف زیاد هست عزیز اما
دگرتن خسته را مجالی بیش نیست
چنین است که گویم همی برایت
تا بدانی دنیا سرابی بیش نیست...
________