.

.
میگن قدیم دزد سر گردنه هم معرفت داشت، ..روزی دزدی در مجلسی پر ازدحام با زیرکی کیسه ی سکه ی مردی غافل را میدزدد، وقتی به خانه رسید کیسه را باز کرد دید در بالای سکه ها کاغذیست که بر آن نوشته است: خدایا به برکت این دعا سکه های مرا محافظت بفرما....
اندکی تامل کردبعد کیسه را به صاحبش باز گرداند.دوستانش او را ملامت کردند که چرا این همه پول را از دست داد.
دزدکیسه در جواب گفت:صاحب کیسه عقیده داشت که دعا مال او راحفظ میکند او بر این دعا به خدا اعتقاد نموده است .من دزد مال او بودم نه دزد دین او.اگر کیسه او را پس نمیدادم، عقیده اش بر دعا و خدا سست می شد.آن وقت من دزد باورهای او هم بودم.واین دور از انصاف است...
.