تنهایی بلده ...

تنهایی بلده ...
یه روز که نشستی وسط مهمونی و داری از ته دل می‌خندی، از پناهگاهش، از اونجایی که توش قایم شده بپره بیرون، وایسه جلوت و قد علم کنه بگه من اینجام ..
روت رو برگردونی ازش باز یه وقت از وقت‌های قشنگ زندگیت پیدا کنه و بیاد خودش رو نشون بده ..‌
تنهایی بلده خودش رو جا کنه تو تک‌ تک لحظه‌هایی که از شدت حجم ِ خوب بودنشون،جای سر سوزن ناراحتی ندارن ..
تنهایی خوب بلده مارو، زندگیمون رو ..
تنهایی بلده یه آدم سر و مر و گنده‌ رو از پا بندازه ...