خب ، خوب شد.

خب ، خوب شد.
قلبم روشن و عاری از کینه ها شدند!

اما !
با زخمهای قلبم چه کنم ؟

چگونه آنها را التیام بخشم؟

ندایی می آید !!

： "با توکل ، توسل و تقوی ،هر

کدام از زخمها مبدل به گلبرگهای گل

می شوند و ثمره ی این خانه تکانی

عشقی است که آن را بی هیچ چشم

داشت ، به عزیزانت هدیه می کنی و

محبتی که دیگران از آن بی بهره نخواهند ماند."
خدایا شکرت..
وقتی با سرور قصد ترک قلبم را دارم، قلبم آرام می گوید ： سلامم را به زبانت برسان و بگو مراقب باش تا مسبب شکستن قلبی نشوی.

： " چشم ".
خدایا به خاطر همه نعمتهایت و حکمتهایت که سراسر لطف و رحمتند شکر......