چرا دنیا پره از حادثه های وارونه

چرا دنیا پره از حادثه های وارونه
عاشق کسی می شی که عاشقی نمی دونه
من به دنبال تو و تو دنبال کس دیگه


هیچکدوم از ما دو تا به اون یکی راست نمیگه


من واسه چشمای نازنین تو یک دیوونم


من دوست دارم ولی علتشو نمیدونم


حالا که میخوای بری بذار نگاهت بکنم


چون یه بار دیگه میخوام این دل و ساکت بکنم


یه چیزی فقط بذار واسه روز تولدت


هدیه م و بیارمو بازم بدم دست خودت


آدما فکر می کنن شاعرا خیلی غم دارن


کاش فقط این بود اونا خیلی کسا رو کم دارن


عاشق کسی می شن که عاشقاش فراوونه


بین انتخاب عشقش عمریه که حیرونه


اونی رو که دوست داری چرا تو رو دوست نداره


شایدم دوست داره ولی به روش نمی یاره


ولی نه اینا مال نداشتن لیاقته


اگه حرفم می زنه با تو فقط یه عادته


نکنه جمله هاش و پای محبت بذاری


بهتره حرفاشو به حساب عادت بذاری


از خودش نمی شنوی اگه یه روز بخواد بره


وقتی می پرسی ازش میگه آره مسافره


ولی تو شب می شینی که باز اونو دعا کنی



یا واسه سلامت اون نذراتو ادا کنی