‌ دل من کرده هوس باز ببیند رخ یار

‌ دل من کرده هوس باز ببیند رخ یار
تا که نقشی بکشد ازرخ زیباے نگار

آڹ نگاری که زمانی همه ے جانم بود
همدم و مونس من در همه ایامم بود

آه افسوس به یکباره جدا گشت زمـڹ
بی خبر بار سفر بست برفت اوبی مـڹ

من بماندم قلم وکاغذ و عکسی زنگار
با دوچشمی که شده تر زفراق رخ یار

دوریش سخت اثرکرده ولی بااین حال
روزگارم سپرے شد همه بافکر و خیال

هوسی نیست دگر دردل رنجیده ے مـڹ
رفته از خاطر من خاطره هاے رخ یار