وقتی که.......

وقتی که.......
از دره ها
دریاها
و دشت ها و کوه ها گذشتید
برایم نامه ای بنویسید

کلامی که در آن افتاب بخندد
قطعا کسی آنرا خواهد خواند!!

من وصیت کرده ام کنار دریاچه خاک شوم.......
من و دریاچه
در جریان مرگ مشترکیم!!

شما فاش خواهید کرد
این راز را حتما..........

«سپهر رضایی»