فضای  بیکران

فضای  بیکران

نجوای  ستارگان

کر کرده  گوش آسمان

یک  فریاد از کودکی   بی زبان

محتاج  به یک تکه نان

و یا ذره ای عشق از یاران

گندم  در دست  اربابان


ابر پشت  خورشید

ماه  در چنگال پلنگ

زخمی نیست  بال  کبوتر

وتنها

کودک بی کفش

تاول زده پاهایش

جیبی ندارد برای دستانش

تحمل می کند سرمای وجودش...



آیدین...