{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

هنوز سالهاست تمام آن راه را از خانه تا آن درخت بید در هوا

هنوز سالهاست تمام آن راه را از خانه تا آن درخت بید در هوایت قدم میزنم...
کنار همان برکه نیلوفر...
روی همان صندلی چوبی...
سالهاست میگویند او از اینجا رفته...
او دیگه هیچ وقت نمیاد...
ولی من بازهم منتظرت هستم...
و هر روز راس ساعت 10درهمان ایستگاه که دیدمت منتظر اتوبوس 454میشوم...
دیدگاه ها (۱۹)

گمت کردم...تورا میان خط به خط این خیابان بین این چراغ تا چرا...

فکر می کنم در غیاب توهمه‌ی خانه ‌های جهان خالیست همه‌ی درها ...

هوای دلم شبها سرد میشود...هوای بودن دستهایت به سرم میزند...ب...

آخرین جرعه ی کنیاک را سرکشیدم بدون هیچ حرفی سوئیچ رو برداشتم...

«The forgotten melody »Part 6(پرش زمانی به فردا صبح ) صبح رو...

سلاممم به همگی به این پارت حس خوبی دارم اگه خوندیدن نظرتون ر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط