....

....
پاییز میشود، باز هم...
همانی ک پُر است از شعور، صلابت، زیبایی، صبر و سه نقطه پُر از حرف...
همان ک تو تنها رِخوت وُ غروبش را می بینی... بی تامل میگذری...
ای کاش بدانی؟ پاییز سنگ ِ صبووور فصلهاست.. خداوند عشقبازی ِ رنگهایش را در پاییز به ودیعه گذارده و عاشقانه هایش را به رُخ ِ تمام فصول میکشد..
کمی آهسته تر ، قدم بردار... چین ِاحساس ِ پاییز با ریتم ِ خوش آهنگ ِ چِک چِک باران و رقص موزون ِ برگهای هزار رنگش جشنواره ی عشق را ب میهمانی دلهامان خواهد آورد... مبااااد که بِرنجانی پاییزم رااااا... 

پاییز !!!
من صدای قدمت را
خش خش آمدنت را
زیر انبوه نفس های دلم
می شنوم ....
چه غم انگیزی پاییز
مثل یک بوته ی باد آورده
مثل یک قا صدک پیر
روی شعر های ترم
چله زدی ....
لمس زردی نگاهت را
روی موسیقی باد
می شویم ...
من به یک قطره ی باران
تپش مرده ی خاک
نزدیکم ....
من نمی بینم خنده ی گل را
در آغوش کلاغ
پرش زنجره را
از چینه ی باغ
من نمی دانم که
دل انگیزی تو ....
زیر باران سکوت
بی هیا هو ....
نسترن ها را
به مهمانی کاج می خوانی
چه غم انگیزی پاییز !!!
بوی تو شهریور
مرگ در آذر و دی
خواب من می گرید
هر کجا خندیدی ....
من به پایان درخت
نزدیکم ...
با صدای چلچله از کوچه تو
مرگ را می بویم ...
پاییز !!!
من صدای قدمت را
روزهاست
در دل تابستان می فهمم ...