بسم الله الرحمن الرحم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
خداوند سبحان، کسی را دوست می‌دارد که متقابلاً او را دوست داشته باشد؛ خداوند منّان، رذیلت و رذل را دوست ندارد؛ پس کافران، مشرکان، منافقان، ظالمان و دشمنانش را دوست نمی‌دارد.
اگر چه محبّت خداوند سبحان با محبّت بندگانش قابل قیاس نمی‌باشد، اما با توجه به این مهم که هر چه در انسان هست، تجلی اسماء و صفات الهی می‌ باشد، آدمی می‌تواند با توجه به حقیقت محبّت در خودش، با چند و چونی از محبّت خداوند سبحان به مخلوقاتش، آشناتر گردد.
الف) - همه چیز ریشه در محبّت دارد؛ اگر آدمی خودش را دوست دارد و به خودش توجه می‌ نماید، از محبّت است؛ و اگر کاری انجام می‌ دهد نیز از محبّت او نسبت به هدف از آن کار می‌باشد؛لذا معلوم می‌شود که خداوند سبحان، هم خودش را دوست دارد و هم هر کاری که انجام می‌دهد، ریشه در محبّتش دارد؛ با این تفاوت که آدمی ازیک سو فقیر و نیازمند است و از سویی دیگر عاشق کمال است، لذا به هدف ازهر کاری، محبّت ونیاز دارد، اما خداوند متعال، نیازی ندارد، بلکه کمالات را از آن جهت که تجلی خودش می‌ باشند، دوست دارد.
ب)- اگر به آن دسته از آیات قرآن کریم که تصریح نموده خداوند متعال چه کسانی را دوست دارد، توجه نماییم، متوجه می‌شویم که همه اسماء و نشانه‌ های خودش می‌باشند، مانند:
او طاهر و مطهر پاک و پاک کننده است و فرمود: وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ.
او مُحسن سراسر حُسن است. و فرمود: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ .
او صابر است.و فرمود: وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ .
او اهل تقواست. و فرمود: فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ و ...
ج) - بنابراین، او هم خودش را دوست دارد و هم تجلّی خودش را دوست دارد؛ و خلق هر چه هست،تجلّی اوست، پس تمامی مخلوقاتش و از جمله انسان را که قابلیت خلیفة الله شدن را به او موهبت نموده، دوست دارد.
محبّت : ابتدای محبّت، از خداوند سبحان می‌ باشد؛ او اگر دوست نداشته باشد، خلق نمی‌کند؛ لذا هر چه را خلق نماید، دوستش دارد؛ حتی آدمی، آن چه را خود می‌سازد، دوست دارد؛ اگر چه ساخته‌اش دوست داشتنی نباشد!
اما تداوم و تشدید محبّت، به چگونگی مواضع و رفتار بندگان بستگی دارد؛ چنان که محبّت در انسان که تجلی محبت اوست نیز چنین است.
آدمی، ابتدا به کسی یا چیزی توجه می‌کند؛ سپس به دلایل گوناگون، از آن خوشش می‌آید که این ابتدای محبّت است و سپس این محبّت در او تشدید می‌گردد، اما اگر در محبوبش بی‌ توجهی، خیانت و ظلم ببیند، نه تنها محبّتش به او را کاهش می‌دهد، بلکه ممکن است او یا آن را مورد غضب خود قرار دهد؛ (ادامه دارد...)