این برگریزانِ پاییز

این برگریزانِ پاییز
جان می دهد برای عاشقی
دستِ دلبر را بگیری و
از هیاهوی جهان دور شوی ..
غرقِ بوسه و آغوش
دوستت دارم بگویی و بشنوی ..
آدمی با همین بهانه ها زنده می ماند
بویِ نمِ باران و هوایِ دلبرانه ..
ای جان و دلم دلبر
فکر کن
گم شوم میانِ چهارخانه پیراهنت
گرم شوم از گرمایِ آغوشت ...