بانو با نیروی که نو به.من داده ای,,درختی شده ام که ریشه ک

بانو با نیروی که نو به.من داده ای,,درختی شده ام که ریشه کرده تا اعماق زمین..بانو این درخت تکیه گاه توست تا ابد..شاخه هایم را برایت تاب میبندم.تا تاب بازی کنی و دق دلی های به جامانده از بازی های عقب افتاده ات را در آوری ,بانو با معجزه عشقت آنقدر شاخه هایم را پر کرده ای,که تا ابد شاخه ها نمیگذارند سرما,باران,آفتاب سوزان به صورت ماهت ردی بیندازد...
هیچ تبری نمیتواند مرا قطع کند,چون تا با اشک چشمهایت مرا و با لبخند و محبتت مرا پروار کردی..بانویم خالصانه دستهایت را میبوسم..جان ناقابل من فدات..