دلم دوست داشتن می خواهد

دلم دوست داشتن می خواهد
نه هر دوست داشتنی
از همان ها که می شود ساعت ها
در آغوشش بی هیچ حرفی نشست
می شود بی هیچ حرفی
هزار نگفته گفت
از همان ها که این آدمها اسمش را
گذاشته اند
افـــسانه !
اما . . .
افسانه هم دست نوشته ی خودِ آدمهاست
نیست ؟
پس من ؛ پس تو
پس ما
می توانیم از قصه هایمان یک افسانه بسازیم
تنها اگر
از سینِ سلامِ رابطه
دلمان؛ چشممان؛ حواسمان
اصلا خودِ خودِ خودمان
تنها برایِ
اوی قصه
باشد
میشود