📇#مقاله
📇#مقاله
قسمت دوم–
متولد 1932 ، وارث پدر بزرگ جانباز وطن دوستشه.
پارک اُنگ به عنوان ستوان دوم مأمور شد و تو سن 19 سالگی در 29 اکتبر 1950 ، در وسط جنگ کره ، به عنوان ستوان / فرمانده ی گروهان جنگید.
اون در این راه مجروح شد و تنها در طول جنگ یک بار نشان خدمات نظامی Hwarang و Common Award رو دریافت کرد.
این نشان ها به پرسنل مجروح که در حین انجام وظایف رسمی لازم برای اهداف رزمی یا عملیاتی هستن داده میشه.
بعد از اون ، او در جنگ ویتنام شرکت کرد و در 31 دسامبر 1970 در سن 38 سالگی از خدمت مرخص شد. باعث تأسف بود که پارک اُنگ میهن دوستی که دوبار در جنگ شرکت کرده ، در جنگ جهانی دوم هم حاضر بشه.
پارک چانیول هم از دوران کودکی تحت تأثیر پدربزرگش قرار گرفت.
اون گفت : "به لطف پدربزرگم که اغلب و به وضوح داستان شرکتش در جنگ رو تعریف می کنه ، قدردان ارتشمون شدم که اون جنگ ها رو باهم پشت سر گذاشتن "
همچنین گفت که قبل از ثبت نام ، نگرانی های زیادی داشته. پارک چانیول گفت : "در واقع ، فکر میکردم که سربازی من با یه سرباز خوبی مثل پدربزرگش، متفاوته. این به این معنیه که به درک "وظیفه" به جای "وطن دوستی" به شدت عمل کرده .
با این حال ، در طی مصاحبه ای که با فرمانده ی گردان بعد از انتصاب به گردان قرمز و طلایی لشکر 9 پیاده نظام ، سرجوخه پارک داشتم به یه واقعیت شگفت انگیزی پی بردم . اون اسم پدربزرگش فرمانده گردان 21 رو میان "پلاکهای فرماندهان گذشته" که به دیوار اتاق فرمانده گردان نوشته و آویزون شده بود ، دیده .
بعد از اون ، پارک چانیول با اون تماسی که با مادربزرگ و پدرش داشت ، فهمید که پدربزرگش هم در همون بخش بوده . اون گفت : " من حس خیلی قوی ای به اینکه پدر بزرگم داره من رو از بهشت میبینه ، داشتم " . بعدش ، سرجوخه پارک گفت که خیلی با پوشیدن نُهمین نشون لشکری ، خیلی بهش افتخار کرده. زندگی ارتشیِ اون هم از اون لحظه به بعد ، واقعا 180 درجه تغییر کرد . با اون روحیه ی وطن دوستی ای که از پدر بزرگش به ارث برده ، قصد اینو داشته که تا آخرین لحظه خدمت خودش رو در ارتش ، به شکل یه سرباز واقعی نشون بده .
از اون به بعد ، اون برای یه جنگندهی خاص بودن ، وقت خصوصی ای که داشت رو صرف به چالش کشیدن خودش تو این زمینه کرد. علاوه بر اون ، سرجوخه پارک که ستوان دوم (Panzerfaust(PZF__lll * بود ، در تیراندازی های شبانه ای که هر هفته برگزار میشد ، شرکت میکرد و خیلی هم حرفه ای ماموریتش رو انجام میداد . پارک چانیول با عنوان "لامان" در گروه خلاقانه ی موزیکالِ ارتش "آهنگ میسا" هم بود و مشتاقانه و پر شور اجرا میکرد .
اون گفت : " بعد از اینکه اطلاعیه برای استعداد یابی موسیقی رو دیدم ، شرکت کردم چون میخواستم خودم رو با مهارت ها و تجربه ای که دارم ، وقف کشورم کنم. "
قسمت دوم–
متولد 1932 ، وارث پدر بزرگ جانباز وطن دوستشه.
پارک اُنگ به عنوان ستوان دوم مأمور شد و تو سن 19 سالگی در 29 اکتبر 1950 ، در وسط جنگ کره ، به عنوان ستوان / فرمانده ی گروهان جنگید.
اون در این راه مجروح شد و تنها در طول جنگ یک بار نشان خدمات نظامی Hwarang و Common Award رو دریافت کرد.
این نشان ها به پرسنل مجروح که در حین انجام وظایف رسمی لازم برای اهداف رزمی یا عملیاتی هستن داده میشه.
بعد از اون ، او در جنگ ویتنام شرکت کرد و در 31 دسامبر 1970 در سن 38 سالگی از خدمت مرخص شد. باعث تأسف بود که پارک اُنگ میهن دوستی که دوبار در جنگ شرکت کرده ، در جنگ جهانی دوم هم حاضر بشه.
پارک چانیول هم از دوران کودکی تحت تأثیر پدربزرگش قرار گرفت.
اون گفت : "به لطف پدربزرگم که اغلب و به وضوح داستان شرکتش در جنگ رو تعریف می کنه ، قدردان ارتشمون شدم که اون جنگ ها رو باهم پشت سر گذاشتن "
همچنین گفت که قبل از ثبت نام ، نگرانی های زیادی داشته. پارک چانیول گفت : "در واقع ، فکر میکردم که سربازی من با یه سرباز خوبی مثل پدربزرگش، متفاوته. این به این معنیه که به درک "وظیفه" به جای "وطن دوستی" به شدت عمل کرده .
با این حال ، در طی مصاحبه ای که با فرمانده ی گردان بعد از انتصاب به گردان قرمز و طلایی لشکر 9 پیاده نظام ، سرجوخه پارک داشتم به یه واقعیت شگفت انگیزی پی بردم . اون اسم پدربزرگش فرمانده گردان 21 رو میان "پلاکهای فرماندهان گذشته" که به دیوار اتاق فرمانده گردان نوشته و آویزون شده بود ، دیده .
بعد از اون ، پارک چانیول با اون تماسی که با مادربزرگ و پدرش داشت ، فهمید که پدربزرگش هم در همون بخش بوده . اون گفت : " من حس خیلی قوی ای به اینکه پدر بزرگم داره من رو از بهشت میبینه ، داشتم " . بعدش ، سرجوخه پارک گفت که خیلی با پوشیدن نُهمین نشون لشکری ، خیلی بهش افتخار کرده. زندگی ارتشیِ اون هم از اون لحظه به بعد ، واقعا 180 درجه تغییر کرد . با اون روحیه ی وطن دوستی ای که از پدر بزرگش به ارث برده ، قصد اینو داشته که تا آخرین لحظه خدمت خودش رو در ارتش ، به شکل یه سرباز واقعی نشون بده .
از اون به بعد ، اون برای یه جنگندهی خاص بودن ، وقت خصوصی ای که داشت رو صرف به چالش کشیدن خودش تو این زمینه کرد. علاوه بر اون ، سرجوخه پارک که ستوان دوم (Panzerfaust(PZF__lll * بود ، در تیراندازی های شبانه ای که هر هفته برگزار میشد ، شرکت میکرد و خیلی هم حرفه ای ماموریتش رو انجام میداد . پارک چانیول با عنوان "لامان" در گروه خلاقانه ی موزیکالِ ارتش "آهنگ میسا" هم بود و مشتاقانه و پر شور اجرا میکرد .
اون گفت : " بعد از اینکه اطلاعیه برای استعداد یابی موسیقی رو دیدم ، شرکت کردم چون میخواستم خودم رو با مهارت ها و تجربه ای که دارم ، وقف کشورم کنم. "
- ۳۴۲
- ۰۳ اسفند ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط