انتظار، تو ادبیات به طرز بی‌رحمانه‌ای نمود پیدا می‌کنه. م

انتظار، تو ادبیات به طرز بی‌رحمانه‌ای نمود پیدا می‌کنه. مثل اونجایی که عندلیب کاشانی میگه :

از صدهزار وعده، یکی را وفا نکرد؛
خامی نگر که باز دو چشمم به راهِ اوست:))