و بدانم دیگر، قهر هم چیز بدی ست

و بدانم دیگر، قهر هم چیز بدی ست
سر صحبت را با آیینه، من باز کنم
به سر و روی دل آبی بزنم
پر کنم ساحت دل را از نور
نذر خوبی بکنم، خرج شادی بدهم
کاسه کاسه بدهم مردم شهر
تا که این مردم خوب، دلشان سیر محبت بشود
یاد من باشد فردا سر راه
بروم تا ته آن کوچه عشق
وزن خوشبختی خود را آنجا، از ترازوی صداقت پرسم
و ببینم آیا
وزن این نعمت ها، با قد بندگیم، چه تناسب دارد؟