"تعاونی سازی"

"تعاونی سازی"

در اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ، درکنار دو بخش "خصوصی" و "دولتی" ، یادی هم از "بخش تعاون" شده است و به رسمیت شناخته شده است ؛ ولی کسی به آن توجه نمی کند . از دیدگاه من ، تبدیل صنایع دولتی به تعاونی های کارکنان این صنایع ، بهترین راه حل برای نجات اقتصاد کشور است .
بهترین کار ممکن اینستکه "صنایع در دست بخش خصوصی" نیز ، کم کم "تعاونی سازی" شوند ؛ یعنی صد در صد سهام آن صنعت ، به کارکنان آن فروخته شود ؛ و اگر این کارکنان توانائی مالی برای خرید سهام آن صنعت را نداشتند ، به آنها "وام کم بهره" داده شود . از دیدگاه من ، تعاونی باید کامل باشد ؛ به این معنی که پدیدهء "مزدبگیری" بکلی از این تعاونی ها کنار گذاشته شود ، و گرداندن (ادارهء) آن صنعت ، کاملا بدست سهامداران (کارگران ، کارمندان ، و مهندسین) آن صنعت انجام گیرد . برای گرداندن (ادارهء) این صنایع ، روش های گوناگونی را می توان پیشنهاد داد . یکی از این روش ها ، می تواند انتخاب یک مدیر از میان چند مدیر داوطلب مدیریت آن صنعت باشد ؛ بدین ترتیب که هر مدیر ، برنامه های خود را گسترده گوئی کند (توضیح دهد) ، و کارکنان نیز آن برنامه را نقد و بررسی کنند ؛ و در نهایت یک مدیر ، با رای کارکنان انتخاب شود . شفافیت کارکرد مالی و اداری مدیر انتخاب شده ، باید از اصول هر تعاونی باشد ؛ یعنی دفاتر کارکرد مالی و .... در دسترس همهء کارکنان آن صنعت باشد .

#اقتصاد
#سیاست