یک لحظه بی هیاهو دل را حریم او کن

یک لحظه بی هیاهو دل را حریم او کن
جز او مخواه از او او را طلب ز او کن

این نامه ی سیه را با سوز دل بسوزان
این رنگ تیرگی را با اشک شستشو کن

گمگشته ی تو درتوست خود را مزن به کوری
بگشای چشم و او را در خویش جستجو کن

یک عمر در بر یار با غیر او نشستی
یک شب ز غیر بگذر با یار گفتگو کن

همچون نسیم تا کی آواره کو به کویی
آیینه باش خود را با یار روبرو کن...