نگذار هر کس که امد و ماندنی نشد...

نگذار هر کس که امد و ماندنی نشد...
تورا...
دلت را...
صداقتت را...
باخود یدک بکشد؛
نگذار دوست داشتنت را یدک بکشد
که هر وقت از سر بی حوصلگی از سر نبودن ارامش,
امد و سراغت را گرفت...
حالت را پرسید...
دلت را قلقلک دادو باز رفت...
تو بمانی و دنیای اشک...
تو بمانی و چرا و اما و اگر...
ان که میرود باید میرفت...
اصلا برای رفتن امده بود!
تو هم برو...
تو هم خودت را از لحظه هایش که هیچ ...
از فکرش هم بگیر...؛