تو را برای شبی عاشقانه کم دارم

تو را برای شبی عاشقانه کم دارم
تو را برای دعای شبانه کم دارم

تو را و گرمی آغوش مهربانت را
برای خلوت و سرمای خانه کم دارم

من آن پرنده‌ی تنهای زیر بارانم
کمی درخت و کمی آشیانه کم دارم

غروب آمد و اسباب غم فراهم شد
برای گریه‌ام انگار، شانه کم دارم

نخواه از تو و احساس خویش برگردم
که در مقابل حرفت، بهانه کم دارم

ببخش اگر سخنانم تو را مکدر کرد
من از تبار عذابم، ترانه کم دارم...‌ 🌸💜