همیشه وقتی شانه به شانه ام می شوی

همیشه وقتی شانه به شانه ام می شوی،
وقتی لابلای موهایت می روم،
پروانه ی سرگردانی می شوم؛
گم می شوم و باز نمی گردم.

همیشه دست که در دستم پنجه می کنی
انگشتانم پنج ماهی کوچک می شوند؛
میان گرداب چشمهات می روند،
گم میشوند و باز نمی گردند
به خودم که می آیم
وقتِ تنهایی من است؛
و تو اینجا نیستی.