یک نفر ، گوشه ی ،

یک نفر ، گوشه ی ،
محرابِ دلم زندانی ست …!
به خیالش که در آن جا ،
خبر از مهمانی ست …!!

گفتمش ؛ دست بکش
از منِ ویرانه…، برو ……
ظاهرم گرچه خوشست … ،
باطنِ من بارانی ست …!!
حرف هایم ، همه را
سهل گرفت و نَشِنید …!
با خودش گفته ؛ که این
شب زده را درمانیست