یک غزل آورده ام ، یک بوسه جایش میدهی ...

یک غزل آورده ام ، یک بوسه جایش میدهی ...
بوسه ای کشدار و طولانی ، برایش میدهی ....؟
در هوایت واژه هارا پیش یا پس کرده ام ..
یک نگاهی گاهگاهی درهوایش میدهی ....؟
اینقدر ابرو نینداز، اینقدر بازی نکن ....
اینقدر اطوار و ناز و عشوه پردازی نکن ....
اینقدر گیسو نکش ، یا پشت یا وارو نکش ..
اینقدر با ما تعارف های شیرازی نکن ....
یک غزل آورده ام ، از جنس چینی ، ناب ناب ..
یک غزل با گرمی احساس نور آفتاب ...
یک غزل آیا نمی ارزد به یک گلبوسه ات ...؟
پس بیا لطفی کن و اینقدر از ما ، برمتاب ..
ادعای عشق دارم ، لعنتی ، بازی که نیست ...
زندگی فالوده اعلای شیرازی که نیست ...