‌
من از تو ناگزیرم
و تو نمی‌دانی این یعنی چه
نامت را
هم‌چون میخی فرو‌رفته در مغزم
با خود نگه می‌دارم
تو بزرگ می‌شوی
و چشم‌هایت نیز با تو بزرگ می‌شوند
من از تو ناگزیرم و تو این را نمی‌فهمی

درختان خودشان را برای پاییز آماده می‌کنند
و من درونم را با تو گرما می‌بخشم
این شهر، آیا همان استانبول سابق است؟
ابرها در تاریکی تکه‌تکه می‌شوند
چراغ‌های کوچه‌ها،
همه در یک آن روشن می‌شوند
بوی باران در پیاده‌روها
من ناگزیرم از تو و تو نیستی...


#آتیلا_ایلهان
#برگردان: #صالح_سجادی


‌
دیدگاه ها (۳)

باران آرامـ می‌بارید، مثل آن روزی که رفتی. تمامـ شهر غرق در ...

آی زن!در سرانگشتانت چه می‌گذشتآن هنگام که قالیِ جان مرا می‌ب...

لطفا برگرد عزیزم بدون تو اینجا هیچ معنایی ندارد.برگرد... نه ...

### 🖤 **Part 9: سوگندِ خاکستر و نور**آرامشی که در آغوشِ تهیو...

𝖕𝖆𝖗𝖙10آن شب، مارال تا ساعت‌ها بیدار ماند. توی اتاقش قدم می‌ز...

✦ اولین گناه ✦فصل سیزدهم: جایی که سایه‌ها زندگی می‌کنند---را...

🌙 دوشیزه ماهقسمت دوملارا هنوز به آسمان خیره شده بود. نقطه‌ی ...

پارت ۸سایه‌ی غول‌پیکر، مثل یه پرده‌ی سیاه، خورشید رو پشت خود...

**پارت ۱۷**ساعت‌ها مثلِ یه مِـل در حالِ کش اومدن، از سرِ گذش...

پارت ۵ و نهایی: سمفونیِ رنگ‌هایِ ابدیسکوتِ پشت‌بام، با صدایِ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط