ﺍﮔﻪ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺑﺸﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺘﺎﺑﯽ ﻣﻨﻢ ﺭﺧﺖ ﺳﯿﺎﻣﻮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﺭﻡ

ﺍﮔﻪ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺑﺸﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺘﺎﺑﯽ ﻣﻨﻢ ﺭﺧﺖ ﺳﯿﺎﻣﻮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﺭﻡ
ﺍﮔﻪ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺑﺸﯽ ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺒﺎﺭﯼ ﻣﻨﻢ ﯾﺎﺩﻡ ﻣﯿﺮﻩ ﮐﻪ ﺷﻮﺭﻩ ﺯﺍﺭﻡ
ﺍﮔﻪ ﺍﻓﺘﺎﺏ ﺑﺸﯽ ﺗﻮ ﺑﺎﻍ ﺍﺑﺮﺍ ﻣﻨﻢ ﺗﻮ ﺍﺗﯿﺸﺖ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﯿﺸﻢ
ﺍﮔﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺸﯽ ﺣﺘﯽ ﺩﺭﻭﻏﯽ ﻣﯿﻤﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﻏﻤﺖ ﻫﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯿﺸﻢ
ﻣﯿﻤﻮﻧﻢ ﺗﺎ ﻧﮕﯽ ﻓﮑﺮ ﺳﻔﺮ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﯽ ﻣﺜﻞ ﭘﺮﺳﺘﻮ ﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺑﻮﺩ
ﻣﯿﺸﻢ ﮐﻔﺘﺮ ﻣﯿﺴﻮﺯﻡ ﺗﺎ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﻮﺯ ﻏﻤﺖ ﺍﺗﯿﺶ ﺑﻪ ﭘﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﺎﺳﻮﺯ ﻏﻤﺖ ﺍﺗﯿﺶ ﺑﻪ ﭘﺮ ﺑﻮﺩ
ﻣﯿﺸﯿﻨﻢ ﮐﻨﺞ ﻗﺼﻪ ﺷﻌﺮ ﻣﯿﺴﺎﺯﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﯼ ﻧﺎﺯ ﮔﻞ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﻭﻥ
ﻣﯿﺨﻮﺍﺑﻢ ﺧﻮﺍﺏ ﭼﻠﮕﯿﺴﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﭘﺮﯾﺸﻮﻥ
ﻣﯿﭙﻮﺷﻢ ﺭﺧﺖ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﺎ ﺗﻪ ﺧﻂ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﭘﺎ ﻣﯿﮕﯿﺮﻡ
ﺑﻪ ﺟﻮﻧﻢ ﻣﯿﺨﺮﻡ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺎﺗﻮ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﺕ ﺍﺳﻮﻥ ﻣﯿﻤﯿﺮﻡ
ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﺕ ﺍﺳﻮﻥ ﻣﯿﻤﯿﺮﻡ
ﻣﯿﻤﻮﻧﻢ ﺗﺎ ﻧﮕﯽ ﻓﮑﺮ ﺳﻔﺮ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﯽ ﻣﺜﻞ ﭘﺮﺳﺘﻮ ﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺑﻮﺩ
ﻣﯿﺸﻢ ﮐﻔﺘﺮ ﻣﯿﺴﻮﺯﻡ ﺗﺎ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﻮﺯ ﻏﻤﺖ ﺍﺗﯿﺶ ﺑﻪ ﭘﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﺎﺳﻮﺯ ﻏﻤﺖ ﺍﺗﯿﺶ ﺑﻪ ﭘﺮ ﺑﻮﺩ
ﺍﮔﻪ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺑﺸﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺘﺎﺑﯽ ﻣﻨﻢ ﺭﺧﺖ ﺳﯿﺎﻣﻮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﺭﻡ
ﺍﮔﻪ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺑﺸﯽ ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺒﺎﺭﯼ ﻣﻨﻢ ﯾﺎﺩﻡ ﻣﯿﺮﻩ ﮐﻪ ﺷﻮﺭﻩ ﺯﺍﺭﻡ
ﺍﮔﻪ ﺍﻓﺘﺎﺏ ﺑﺸﯽ ﺗﻮ ﺑﺎﻍ ﺍﺑﺮﺍ ﻣﻨﻢ ﺗﻮ ﺍﺗﯿﺸﺖ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﯿﺸﻢ
ﺍﮔﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺸﯽ ﺣﺘﯽ ﺩﺭﻭﻏﯽ ﻣﯿﻤﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﻏﻤﺖ ﻫﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯿﺸﻢ
ﻣﯿﻤﻮﻧﻢ ﺗﺎ ﻧﮕﯽ ﻓﮑﺮ ﺳﻔﺮ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﯽ ﻣﺜﻞ ﭘﺮﺳﺘﻮ ﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺑﻮﺩ
ﻣﯿﺸﻢ ﮐﻔﺘﺮ ﻣﯿﺴﻮﺯﻡ ﺗﺎ ﺑﺪﻭﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﻮﺯ ﻏﻤﺖ ﺍﺗﯿﺶ ﺑﻪ ﭘﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﺎﺳﻮﺯ ﻏﻤﺖ ﺍﺗﯿﺶ ﺑﻪ ﭘﺮ ﺑﻮﺩ