یا من لایزیده کثر العطاء لا جودا طبق آ

۶) «یا مَن لایَزیدُهُ کَثرَةُ العَطاءِ إلّا جوداً» طبقِ آموزه‌هایِ قرآنی، بخششِ خداوند از سرِ نیاز نیست، بلکه از تجلیِ کمالِ اوست. در نگاهِ نخبگانی، توبه فرصتی برایِ بازتعریفِ بندگی و چشیدنِ طعمِ جودِ الهی است که همواره بر قصورِ بنده پیشی می‌گیرد. 💎
۷) «یا رَفیقَ مَن لا رَفیقَ لَه» در خطبه‌هایِ نهج‌البلاغه، خداوند رفیقِ بی‌همتایی‌ست که راهِ بازگشت را با مهربانی آذین بسته است. گذشتِ او درسِ بزرگِ اخلاق برایِ فرهیختگان است تا بدانند قدرت در انتقام نیست، بلکه در هدایت و ایثار است. 🤝
۸) «یا مَن لا یَقنِطُ مِن رَحمَتِهِ إلّا الضّالّون» در الهیاتِ نخبگانی، ناامیدی بزرگ‌ترین خطاست. رحمتِ پروردگار افقی بی‌کران است که توبه را به ابزاری آموزشی برایِ رشدِ معرفتیِ انسان مبدل کرده تا هیچ روحی در بن‌بستِ گناه نماند. 🌅
۹) «یا مَن هُوَ اَهلُ التَّقویٰ وَ اَهلُ المَغفِرَة» شأنِ خداوند در احادیث، بخشندگیِ محض است. او که خود راهِ تقوا را نشان داده، خود نیز نخستین پناهِ خطاکاران است. این رحمتِ فراگیر، عالی‌ترین کلاسِ درس برایِ تربیتِ نفوسِ مستعدِ کمال است. 📖
۱۰) «یا مَن کَرَمُهُ مَبذولٌ لِلطّالبین» توبه‌پذیری در منطقِ وحی، بازگشت به اصلِ خویشتن است. خداوند با کرامتِ خویش، زشتیِ گناه را به زیباییِ انابه بدل می‌کند تا نخبگانِ جامعه، قدرتِ تحول‌آفرینِ «عفو» را درک و اجرا کنند. ✨

✍️ تجسّدِ اراده بر مدارِ واقعیت — بهرام محمدی
| اتاقِ استراتژی 🆔 @bmlimit

🏛 انجمن دانش‌بنیان (دکترینِ حَـد)