دزدیده ام هر شب خودم را از صدایت

دزدیده ام هر شب خودم را از صدایت
تا پر نگیرم چون کبوتر در هوایت

پروازت از من شوق بودن را گرفته
وقتی که پیش چشم من خالیست جایت

مانند چین بعد از عبور قوم چنگیز
جا مانده بر ویرانه هایم رد پایت

ای کاش مثل فیلم های عاشقانه
می شد که من مال تو باشم در نهایت

دامن مکش از دست آن ماهی که امشب
جان میسپارد در حریم دست هایت

بیهوده میکوشم تو را از خود بگیرم
هرشب که می دزدم خودم را از صدایت