خسته نیستم از عشق

خسته نیستم از عشق
از لحظه هایی که 

از پس انتظاری کشنده

نیامد هرگز  . . .

تا روزی

 معصومیت مریم وار دستهایی را

در آغوش بکشم

که سهم من نبود . . که سهم من نیست

که چون به عقیقی مقدس می ماند

که زیبنده ی تنها دستهایی پاک بود . . .

در این تبعیدگاه ابدی گاه

آواز آشنایش

وزش نسیمی مردد

 از باغهای معلق بهشت بود

در جان من .

هرچند هرگز نبینمش

هر چند همیشه رازآلود بماند

حسرتی عمیق بر

راه نگاهم  بر جای خواهد نهاد.