و تو،

و تو،
پاسخ همه ی بهانه های منی!
من،
تکرار دستان پر از مهر توام!
هر بار، که
به سمتم گشوده می شوند
بگذار کمی
روی دیوار تنهایی ام،
از تو بنویسم
شاید، فصل ها زودتر بهار شدند!
و زمستان که برود،
عطر شکوفه های گیلاس، مستم کند ...