خدایا جوری دستم را بگیر و بلندم کن که همه اطرافیانم

خدایا جوری دستم را بگیر و بلندم کن که همه اطرافیانم
یادشان بماند من هم خدایی دارم ◆
یادشان بماند◆ ژست خدایی برازنده بنده ی خدا نیست ◆
یادشان بماند ◆ خدای من و یوسف یکیست◆
یادشان بماند ◆ حرفهایشان تا همیشه در خاطرم خواهد ماند ◆
حتی اگر به رویشان لبخند بزنم و هیچ نگویم◆
یادشان بماند◆
همانگونه که دلم را شکستند با حرف هایشان
تو آن بالا همه را شنیده ای◆
خدایا جوری دستانم را بگیر ◆ که لحظه بلند شدنم همیشه در خاطرشان بماند ◆
اما خدایا ◆ شکسته های دلم را بر سرشان هیچ وقت نریز ◆◆◆