این برگریزانِ پاییز

این برگریزانِ پاییز
جان می‌ دهد برای عاشقی
دستِ دلبر را بگیری
و‌ از هیاهوی جهان دور شوی
غرقِ بوسه و آغوش
دوستت دارم بگویی و بشنوی
آدمی با همین بهانه‌ ها زنده می‌ ماند
بوی نمِ باران و هوای دلبرانه