مولای من ،

مولای من ،




کوچه های شهر بوی غربت گرفته خانه هامان دیگر توان استقامت ندارند




زمینیان به ستوه آمده اند روزها به بیقراری مبدل شده



و زمان ، خواهان ایستادن است




مولای من ،




دنیا رنگ سیاهی گرفته مولا جان ، جواب قلب خسته ام را چه بدهم؟




به چه زبانی باید درد دلم را با تو بگوییم؟




می دانم که می آیی و من به امید آمدنت با سکوت ،




دست به آسمان خدا بلند میکنم و میگویم :




اللهم عجل لولیک الفرج