🩵🩵🩵🩵🩵

🩵🩵🩵🩵🩵
با آسمان سخن می گفتم
و گمان می کردم
صدایت از بلنداست؛

من ،
دل باخته ی ابرها بودم
نفهمیدم
ریشه ها
تو را زمزمه می کنند

حالا
تو
در خاکی ترین لحظه ام
جوانه زدی.....
#معصومه محمدی
🫀
دیدگاه ها (۰)

من اگر پرنده بودم،فکر می‌کردم پروازچیزی شبیه نگاه کردن به تو...

باران آرامـ می‌بارید، مثل آن روزی که رفتی. تمامـ شهر غرق در ...

عاشقانه های شبنم

Pat:11اسم: عاشق چشماش شدمجونگکوک . می خواستم وارد اتاق بشم ک...

#𝙁𝙞𝙫𝙚.𝙮𝙚𝙖𝙧𝙨.𝙤𝙛.𝙨𝙞𝙡𝙚𝙣𝙘𝙚 𝗽𝗮𝗿𝘁 31من این نامه رو برای خودم نوشته...

𝐈 𝐧𝐞𝐞𝐝 𝐲𝐨𝐮 𝐏²اون شب کنار هم نشسته بودن .کل آخر هفته رو باهم ...

رفته بودیم کوه ، روی دامنه های کوه یه دسته گل خیلی خیلی قشنگ...

خاکسترِ خاطره»شبی که ماه، بی‌حوصله، پشتِ ابرهایِ خاکستری پنه...

رمان اسیر خان پارت بیستم ۲۰

اين زن  حواسِ درستى ندارد!هر صبح، چاى در دو فنجان می‌ريزد،بل...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط