{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

باور نکن تنهاییت را

باور نکن تنهاییت را
من در تو پنهانم تو در من

از من به من نزدیکتر
تو از تو به تو نزدیکتر من

باور نکن تنهاییت را
تا یک دل و یک درد داریم

تا در عبور از کوچهء عشق
بر دوش هم سر میگذاریم

دل تاب تنهایی ندارد
باور نکن تنهاییت را

هرجای این دنیا که باشی
من باتوام تنهای تنها

من با توام هرجا که هستی
حتی اگر با هم نباشیم

حتی اگر یک لحظه یک روز
با هم در این عالم نباشیم

این خانه را بگذار و بگذر
با من بیا تا کعبه دل

باور نکن تنهاییت را
من باتوام منزل به منزل
دیدگاه ها (۶)

آواره مانده ایم بین فشارِ آغوشِ دستهاو طرحِ غریبانهٔ آخرین د...

کاش می شد بچگی رازنده کرد کودکی شد؛ کودکانه گریه کرد شعر " ق...

گلشن طبع من آراسته از لاله و نسرینهمه در حسرتم ای گل! که به ...

دل اگر بســــــتی ، محـــــــکم نبند! ...

ص ۴۶بعد از دانشگاه به دنبال پریسا البته با فاصله و خیلی سر ب...

گاهی فکر می‌کنم آدم‌ها فقط با «کلمه» همدیگر را پیدا نمی‌کنند...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط