بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
واقع این است که ازدواج دائم با ازدواج موقت فرقی ندارد، به غیر از آن که پایان ازدواج دائم به مرگ یا طلاق می‌انجامد، اما پایان ازدواج موقت، از پیش تعیین شده و مورد موافقت طرفین قرار گرفته است.
عقد ازواج، چه در دائم و چه در موقت، با ایجاب از طرف زن و قبول از طرف مرد منعقد می‌ گردد - پس از انعقاد این عقد، قوانین و حقوقی بر دو طرف و حتی خویشان آنها مترتب می‌ گردد؛ مانند این که مادر و پدر طرفین، برای همیشه بر آنها محرم می‌گردند و نمی‌ توان با آنها ازدواج نمود - همزمان نمی‌ شود با دو خواهر ازدواج نمود - فرزند متعلق به پدر است و از او ارث می‌برد - زن پس از مرگ یا طلاق از همسر دائم، باید عده نگه‌دارد و پس از پایان زمان ازدواج موقت نیز باید عده نگه‌دارد و سایر تعهدات فردی و طرفینی، که بار حقوقی و اجتماعی نیز بر آنها مترتب می‌گردد؛ و البته در احکام، تفاوت‌ های فرعی نیز وجود دارد که به خاطر همان دائمی یا موقتی بودن می‌باشد.
خداوند سبحان، هیچ رابطۀ بی‌ قانون و غیر متعهدانه بین دو نفر را نمی‌ پذیرد، چرا که موجب هرج و مرج، فساد تباهی و ظلم می‌شود؛ خواه رابطۀ بین پدر و مادر و فرزندان باشد - یا رابطۀ بین معلم و دانش‌آموز - یا رابطۀ بین دو شریک - یا رابطۀ بین فروشنده و خریدار - یا رابطۀ بین دو دولت و حتی روابط بین مسلمانان و مشرکان؛ لذا برای هر کدام قوانین و حقوقی را تبیین و ابلاغ نموده است.
از جمله روابط، رابطۀ زناشویی بین مرد و زن می‌باشد که فقط با ازدواج مشروعیت پیدا می‌کند؛ حال اگر ازدواج دائم باشد،این مشروعیت دائمی است واگر موقت باشد، مشروعیت و قوانین مترتب بر آن نیز موقت تا زمان معین می‌باشد.
اوامر الهی نیز تماماً حکیمانه می باشد، لذا رشد فردی و اجتماعی انسان، مستلزم رعایت این قوانین، حدود و احکام می‌ باشد.
خداوند متعال، ازدواج موقت را برای هوسرانی مردان و زنان مجاز ننموده است؛ بلکه برای رفع نیازهای ضروری از طریق مشروع مجاز اعلام نموده است. شاید دختری یا زنی، به هر دلیلی، نتواند ازدواج دائم نماید - شاید مردی نتواند ازدواج دائم بنماید - حال این دو چه کنند؟! آیا زنا کنند - آبا هر مرد یا زنی روابط نامشروع داشته باشند - یا عمری را در ریاضت و سختی، حسرت و عقده‌ها سپری کنند؟!(ادامه دارد...)