من چنین ام ، احمقم شاید

من چنین ام ، احمقم شاید

که می داند

که من باید

سنگ های زندان ام را به دوش کشم

به سان فرزند مریم که صلیبش را

و نه به سان شما

که دسته ی شلاق دژخیم تان را می تراشید

از استخوان های برادرتان

و رشته تازیانه جلادتان را می بافید

از گیسوان خواهرتان

و نگین به دسته ی شلاق خودکامگان می نشانید

از دندان های شکسته پدرتان !


/ سعید