‍ و باز غمی دیگر,,,

‍ و باز غمی دیگر,,,
فریاد از غمی دیگر,,,
ایرانِ باز سیاه پوشِ من,,,,
کشور رنجور و مظلومِ من,,,,
روی جایِ جایِ تنت زخم هایِ رو بازِ ِزیادی داری چه کسی می بنددشان جانِ مادر؟؟؟
برای ضجه مادری که در دلِ شب فرزندش را از زیر خاک بیرون می کشد,,,,
تا جایی دیگر دوباره به همین خاکِ سرد برگرداند،غمگینم,,,,
دلم گریه دارد برای پدری که روی تن بی جان کودکش دست می کشد و اشک می ریزد,,,,
و برای تمام کودکان بغض آلود و پا برهنه ای که دیگر پدر و مادر و خانواده ای ندارند,,,,
زمین می لرزد و در گوشه ای از این خاک ماتم سرایِ نویی می سازد,,,,
و تسلیت واژه حقیری ست وقتی غم مان به وسعت تمامِ این گربه یِ خسته و پیر است,,,,
بگو دقیقاً کی آرام می گیری وطنم؟؟؟