از آن دمی که گرفتم تو را در آغوشم

از آن دَمـی کـه گـرفتـم تـو را در آغـوشـم
هنــوز پیــرهنـم را، نَشُستـه می پـوشـم
هنــوز بـوی تـو از تـار و پـودِ زنـدگـی ام
نـرفتـه است کـه خـود را بـه عطر بفروشم
عجب مدار ازاین جوششۍکه درمن هست
که من به هُرمِ نفسهاۍتوست که میجوشم
کجـا بـه پیـری و سستی و ضعف روی آرَم
منی کـه آب حیـات از لـبِ تـو می نـوشم
بـه بـوسـه ای کـه گرفتم، در آخرین لحظه
بـرای بـوسـه ی دیگـر دوبـاره می کـوشم
بـرای آنـکـه بـدانـی ، کـه بـر سـرِ عهـدم
بــرای آنـکـه بـدانـی، نشـد فــرامـوشم
قسم به بوسه آخر قسم بـه اشکِ تو... من
هنــوز پیــرهنــم را نَشُستـه می پـوشم