بال فرشتگان سحر را شکسته اند،

بال فرشتگان سحر را شکسته اند،
خورشید را گرفته به زنجیر بسته اند،

اما تو هیچگاه نپرسیده ای:
مرد!

خورشید را چگونه به زنجیر می کشند؟
گاهی چنان درین شب تب کرده ی عبوس،

پای زمان به قیر فرو می رود که مرد،
اندیشه می کند:

شب را گذار نیست!
اما به چشم های تو ای چشمه ی امید،

شب پایدار نیست!

#شبتون زیبا🌹 🌹

#وصی پور