هیچ وقت تصاحب کردن را یاد نگرفتم!

هیچ وقت تصاحب کردن را یاد نگرفتم!
اینکه بروی چنگ و دندان یک کسی را مال خودت کنی،یک چیزی را به خودت ببندی،دست کسی را تنها برای ان بگیری که فرار نکند،مگر نه اینکه هرکس تنها به خویشتنش تعلق دارد،پس جنگ برای چه؟!!
ادمیزاد بخواهد دلش به ماندن باشد هزار فرسخ هم دور شود،باز هم مانده است...!وقتی کسی را دوست داری باید از خودت بدانیش...
ادمیزاد مگر برای داشتن خودش میجنگد؟!
من بلد نیستم بجنگم،
سخت ترین روزهارا فقط گریه میکنم و فکر میکنم لابد‌ دلش جای دیگریست و‌ ادم نباید دنبال رفتنی ها بدود...!
من فقط زندگی میکنم و زندگی هم بالاخره یک جا تمام میشود.
بگوییم دوستت داریم و بشینیم به تماشا،بگوییم دوستت داریم و دست و‌پا نزنیم، اشک و لبخندمان را بغل بگیریم و همه چیز را صبورانه بسپاریم به زمان...
چرا که زیر اسمان برای هر چیز زمانی ست...
حالا بعضی وقتا یک چیز کوچکی توی قلبم خسته است،دلش مهربانی میخاهد،بعضی وقت هابیخودی تند تند می تپد و تقصیر هیچکس هم نیست؛بیخودی دیوانه میشود و دلش کرور کرور لحظه های بی دغدغه عاشقانه میخواهد؛
دلش میخاهد میتوانست بگوید:
"مسافرکوچولو،شازده کوچولوی من،یا بیا و کنارم بمان،یا این دخترک مغرور گل به دامنه گیر را با خودت بردار و ببر گوشه ای با عشق گم و گورش کن"
#محسن_حسینخانی