هیچ وقت تصاحب کردن را یاد نگرفتم

هیچ وقت تصاحب کردن را یاد نگرفتم
اینکه بروی با چنگ ودندان یکی را مال خودت کنی
یک چیزی را به خودت ببندی دست کسی را فقط برای این بگیری که فرار نکند
مگر نه اینکه هر کس تنها به خویشتن تعلق دارد
پس جنگ برای چه
آدمیزاد بخواهد دلش به ماندن باشد هزار فرسخ هم دور شود باز هم مانده است
وقتی کسی را دوست داری باید از خودت بدانی اش
آدمیزاد مگر برای داشتن خودش میجنگد
من بلد نیستم بجنگم سخت ترین روزها را فقط گریه میکنم وفکر میکنم لابد دلش جای دیگریست
آدم نباید دنبال رفتنی ها بدود