من پریشانتر از آنم که تو زخمم بزنی

من پریشانتر از آنم که تو زخمم بزنی
غم چشمان تو بر این دل دیوانه نشست

با که نجوا بکنم این همه تنهایی را
باز پاییز رسید و دلم از غصه شکست