{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

خسرو شکیبایی چه زیبا گفت:

خسرو شکیبایی چه زیبا گفت:
کاش میشد آدمی گاهی
فقط گاهی!!!
به اندازه ی نیاز بمیرد
و بعد بلند شود
و خاک هایش را بتکاند...
اگر ...
دلش خواست!!
برگردد به
زندگی...
دلش نخواست
بخوابد تا ابد...
دیدگاه ها (۱)

به جرم وسوسه چه طعنه ها که نشنیدی حواپس از تو همه تا توانستن...

دلم یک کلبه میخواهد درون جنگل پاییز به دور از رنگ آدم هامن و...

من می توانمروزها رابدون صحبت کردن با تو ،و ماهها رابدون دیدن...

به دستای نیاز من نگاهی کن از اون بالا… من این آرامش...

کاش مےشد آدمے، گاهےفقط گاهےبہ اندازه نیاز بمیردبعد بلند شودآ...

پارت ۲۰صدای خرچ خرچ شاخه ها زیر چکمه های ساکورا توی جنگل ساک...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط