هر روز

هر روز
به دار می آویزند مرا
خاطراتی که از تو دستور می گیرند ؛
خاطراتی که مُدام
صندلی را از زیر پایم می کشند !
اما نمی دانند که من
نمی میرم !
نمی میرم !
فقط در هوای "تو" معلّق می مانم...